บทที่ 161 เจ้าควรไสหัวกลับแคว้นเกาหลิวไปตั้งนานแล้ว

สายตาอิจฉาระคนชื่นชมสาดส่องมาราวกับแสงสปอตไลต์ ซูเป่ยประหนึ่งจันทราท่ามกลางดวงดารา นางถูกฉู่โยวหนานจูงมือส่งขึ้นไปบนรถบุปผา

สิ่งที่เรียกว่ารถบุปผานั้นประดับประดาด้วยมวลบุปผานานาพันธุ์อย่างแท้จริง ทั้งดอกอิ๋งชุน ดอกฉาฮวา ดอกซิ่งฮวา ดอกเถาฮวา… กระทั่งดอกไม้บางชนิดที่ไม่ได้บานในฤดูกาลนี้ก็ยังถูกสรรหามาตกแต่งจนพรึบพรั่ง

ท่ามกลางมวลดอกไม้อันงดงามตระการตา ในที่สุดซูเป่ยก็ได้เชิดหน้าชูตา ไม่ใช่สาวใช้ตัวเล็กๆ อีกต่อไปแล้ว