บทที่ 168 หลุมศพของชือหมันถูกขุดแล้ว

“มีเรื่องอันใดหรือ” ซูเป่ยรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง ร้อยวันพันปีหลิงจื่อโหยวมักไม่ค่อยเอ่ยปากขอร้องอะไรแท้ๆ

หลิงจื่อโหยวมองปราดไปยังหญิงสาวด้านหลังอย่างอึดอัด สีหน้าเต็มไปด้วยความเก้อเขิน “นี่คือซ่งจู๋ ลูกพี่ลูกน้องของข้า นางมาจากบ้านเกิดเพื่อมาหาข้า ข้ากลัวว่านางพักคนเดียวจะไม่ปลอดภัย ที่นี่ของเจ้าพอจะมีที่ว่างให้นางพักได้หรือไม่”

ซูเป่ยถึงได้พิจารณาหญิงสาวด้านหลังเขาอย่างละเอียด ซ่งจู๋ดูราวอายุสิบสามสิบสี่ สวมกระโปรงยาวผ้าเนื้อละเอียด ท่าทางสะอาดสะอ้านคล่องแคล่ว หน้าตาดูองอาจผึ่งผาย ชวนให้รู้สึกว่าเป็นคนกระฉับกระเฉงตั้งแต่แรกเห็น เพียงแต่สีหน้านางดูไม่ค่อยสู้ดีนัก ขาวซีดอมเหลือง คล้ายคนสุขภาพไม่แข็งแรง