บทที่ 172 ตรงไหนก็หิวไปหมด

ในห้องใต้ดินก็มีคนเฝ้าอยู่เช่นกัน ทว่าสำหรับฉู่โยวหนานและซูเป่ยแล้ว ฝีมือแค่งูๆ ปลาๆ จัดการเพียงไม่กี่กระบวนท่าก็ทำให้พวกมันสลบเหมือดไปได้ ทั้งสองก้าวลึกลงไปจนถึงด้านในสุดของห้องใต้ดิน

ทว่าภายในห้องใต้ดินนี้กลับมีแต่กาวที่กำลังผึ่งลมไว้ ไม่เห็นคนเลยสักคน และไม่พบทางลับใดๆ อีก

แปลกประหลาดแท้ๆ