บทที่ 173 ไปปิดประตูสำนึกผิดเสียเถอะ

เมื่อคืนนี้ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างเร่งรีบ จางกานจู๋จึงยังมิได้เล่าสิ่งที่ตนล่วงรู้ทั้งหมดออกมา หรืออาจเป็นเพราะเขายังมีความกังวลใจอยู่บ้าง

ครั้นได้ยินว่าโรงหมอเป่าเซิงถูกตรวจค้นปิดผนึก ทั้งทุกคนยังถูกจับกุมตัวไว้ได้หมดแล้ว เขาจึงยอมเล่าทุกสิ่งที่ตนรู้แต่โดยดี

"โรงหมอเป่าเซิงมีชื่อเป็นโรงหมอ แต่แท้จริงแล้วมิได้หาเงินจากการรักษาโรคเลยแม้แต่น้อย ตาแก่นั่นเลี้ยงดูพวกนักพรตเก๊กลุ่มหนึ่ง ให้ถือยาพิษที่ตนปรุงไปตามที่ต่างๆ คอยเล็งครอบครัวชาวบ้านธรรมดาเป็นพิเศษ แล้วลงมือวางยาพิษใส่ลูกสาวหรือลูกสะใภ้ของบ้านเหล่านั้น"