บทที่ 176 สวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อยหน่อยได้ไหม?

เวิ่นเซี่ยกับเป้าชิวเอามือปิดปากหัวเราะคิกคัก เรื่องพรรค์นี้แม้พวกนางไม่ได้รู้แจ้งเห็นจริง แต่ก็เคยได้ยินคนเก่าคนแก่เล่าขานมาบ้าง ตอนเข้าจวนอ๋องมาใหม่ๆ คนที่มีหน้าตาพอไปวัดไปวาได้เช่นพวกนาง ต่างก็ถูกอบรมมาเพื่อเป็นสาวใช้ห้องข้างกันทั้งนั้น

ซูเป่ยยิ่งกระอักกระอ่วนเข้าไปใหญ่ "ไอ้คำว่ากวนทั้งคืนจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนน่ะ แอบคุยกันสองคนก็พอแล้วเจ้าค่ะ จะเอะอะโวยวายไปทำไม!"

เซวียจิ่นหรงกลับยิ่งงุนงง "ก็เขากวนจนข้าไม่ได้นอนทั้งคืนจริงๆ นี่นา! เดี๋ยวก็พลิกตัวไปมา เดี๋ยวก็ถอนหายใจฟึดฟัด แถมยังชอบย่องข้ามเขตมาอีก ทำเอาข้าต้องคอยจ้องเขาไว้ทั้งคืน แล้วยังลงไม้ลงมือซัดกันไปยกหนึ่งด้วย!"