บทที่ 185 สำเร็จไปหนึ่งเรื่อง

ฉู่โยวหนานยังไม่ทันตอบ ซูเป่ยก็เอ่ยแทรกขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ “เจ้าเป็นคนแคว้นอู หากไม่ภักดีต่อแคว้นอู คิดจะไปสวามิภักดิ์แคว้นเกาหลิวหรือไง หน้าตาเจ้าก็พอดูได้อยู่หรอก แต่กลัวว่าพอไปถึงแคว้นเกาหลิวแล้ว ขุนนงขุนนางจะไม่ได้เป็นน่ะสิ กลับจะถูกองค์หญิงของพวกเขาหมายตาน่ะสิไม่ว่า”

นางพูดพลางส่ายหัวไปมา “จึ๊ๆ ตำแหน่งราชบุตรเขยคงไม่ตกถึงมือเจ้าหรอก ให้ไปเป็นนายบำเรอยังจะเหมาะเสียกว่า ไม่แน่ว่าพอองค์หญิงคนนี้เบื่อแล้ว ก็อาจจะส่งต่อให้องค์หญิงคนอื่น จากนั้นก็ส่งต่อไปให้พวกฮูหยินอะไรเทือกนั้นอีก อื้ม! ข้าว่าเหมาะกับเจ้าดีออกนะ! ภายนอกดูกะล่อน ข้างในก็ลามก!”

รอยยิ้มของกู่รุ่ยพลันชะงักค้าง ที่แท้เขาก็เก่งแต่ปาก หากเป็นเรื่องพรรค์นั้นจริงๆ เขายังอ่อนหัดไร้เดียงสานัก