บทที่ 230 ประทีปสิ้นน้ำมัน

มืด… มืดสนิทอีกแล้ว

ซูเป่ยยังนึกว่าตนเองทะลุมิติกลับไปอยู่ในท้องแม่อีกรอบ ทว่ายังไม่ทันได้ลืมตา ก็ได้ยินเสียงหวีดร้องรอบตัวดังระงม "กรี๊ด! ปีศาจ! ปีศาจ!"

ตามติดมาด้วยเสียงชามและอ่างหล่นกระแทกพื้นดังเพล้ง พร้อมเสียงฝีเท้าวิ่งหนีเตลิดอย่างตื่นตระหนก