บทที่ 231 ครึ่งชั่งกับแปดตำลึง

ยามที่ซูเป่ยลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็เห็นฉู่โยวหนานนั่งอยู่ข้างเตียง สายตาที่เขาจับจ้องมายังคงเหมือนในวันวานไม่มีผิดเพี้ยน

ชั่วพริบตานั้น นางรู้สึกราวกับได้ย้อนกลับไปในอดีต ทว่าครั้นเขากุมมือนางไว้ นางถึงได้ตระหนักขึ้นมาว่าตนเองกลายเป็นหญิงชราไปเสียแล้ว

"เสี่ยวทังหยวนตื่นแล้ว" ฉู่โยวหนานรีบเอ่ย "ข้าจะให้คนอุ้มมาให้เจ้าดู!"