บทที่ 233 เพลงกล่อมเด็ก

“ไม่ๆ ใจสตรีดั่งเข็มใต้ก้นสมุทร ข้าจะไปล่วงรู้ได้อย่างไรกันเล่า!” ฉู่โยวหนานส่ายหน้าเป็นพัลวัน

คนแกล้งหลับ ปลุกอย่างไรก็ไม่มีวันตื่น

ซูเป่ยไม่ซักไซ้ต่อ เพียงแต่รู้สึกตะขิดตะขวงใจอยู่เสมอว่าฉู่โยวหนานรู้ใจคนเก่งเกินไปแล้ว หากไม่ใช่เพราะเขาช่างสังเกตเป็นเลิศ ก็คงเป็นเพราะอ่านใจคนออกทะลุปรุโปร่งแน่ๆ