บทที่ 246 ลุงรอง ลุงสาม และลุงใหญ่ของเขา

ซูเป่ยแกล้งก้มหน้า ทำสีหน้า مظلوم พลางเอ่ยขึ้น "เรื่องนี้อย่าให้ท่านอ๋องต้องทรงลำบากพระทัยเลยเจ้าค่ะ…"

"ไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด!" เยวี่ยเซี่ยนได้ทีไม่ยอมปล่อย "ต้องให้คำอธิบายแก่พวกเราให้ได้! หงฉายเป็นบุตรชายคนเดียวของข้า ถูกเจ้าทำร้ายจนเป็นเช่นนี้ ต่อให้เป็นพระญาติเชื้อพระวงศ์ก็อย่าหวังว่าจะลอยนวลพ้นผิดไปได้!"

เยวี่ยหงฉายเหลือบมองซูเป่ยแวบหนึ่ง ก่อนจะพึมพำกระซิบกระซาบ