บทที่ 248 ทำไมถึงได้สะใจขนาดนี้นะ

ฉู่โยวหนานซ่อนตัวอยู่ในเงามืด เดิมทีคิดจะออกไปขัดขวาง แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ อยากดูว่าซูเป่ยจะมีท่าทีอย่างไร

เฉิงสือจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของซูเป่ย พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเปี่ยมความรู้สึก “เจ้างดงามเหลือเกิน ข้าลุ่มหลงจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว…”

ซูเป่ยถึงกับอึ้ง “นี่กู่รุ่ยสอนท่านมาอีกแล้วหรือ เขายังกล้าให้ไอเดียห่วยๆ แบบนี้กับท่านอีกเรอะ”