บทที่ 298 ท่านพ่อกินหมั่นโถว

กู่รุ่ยเอียงคอมองดูซาลาเปาลูกโตที่เบี้ยวไปข้างหนึ่ง พลางเอ่ยด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน "ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ขะ…ข้าก็ช่วยท่านหลอกล่อพวกเด็กๆ อยู่ไม่ใช่หรือไร หลอกล่อได้ดีเยี่ยมเลยใช่หรือไม่"

ก็ดีเยี่ยมจริงๆ นั่นแหละ เสี่ยวทังหยวนมุดออกมาจากใต้ที่นั่งด้วยรอยยิ้มแป้นแล้น ดูมีความสุขไม่น้อย

ฉู่โยวหนานแค่นเสียงหึ "ถึงกับพกเสบียงแห้งติดตัวมาด้วยเลยรึ"