บทที่ 297 นุ่มนิ่ม

ซูเป่ยกับฉู่โยวหนานกำลังจะกลับเมืองหลวง เซวียจิ่นหรงก็อยู่ต่อไม่ไหวแล้วเช่นกัน

เมืองถงเฉิงเล็กกว่าเมืองหลวงตั้งเยอะ ของกินของเล่นที่ควรลองนางก็เที่ยวเล่นจนหนำใจหมดแล้ว หากซูเป่ยจากไป นางอยู่ต่อก็คงไม่มีอะไรน่าสนุกอีก

อีกทั้งหลิวอิ๋งต้องไปตามหาญาติที่เมืองหลวง นางคิดว่าอย่าให้เสียเรื่องของอีกฝ่ายจะดีกว่า จึงตอบรับข้อเสนอของหลิวอิ๋ง และร่วมขบวนเดินทางกลับเมืองหลวงไปพร้อมกับพวกซูเป่ย