บทที่ 296 ตามหากู่รุ่ย

“หา! รีบส่งคนไปตามหาเร็วเข้า!” ฉู่โยวหยางตวาดลั่นด้วยความโมโห

อวี๋ชวนมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก “ฝ่าบาท ก็ตามหากันอยู่ตลอดนี่พ่ะย่ะค่ะ แต่ไม่มีใครพบแม้แต่เงา…”

ฉู่โยวหยางปวดเศียรเวียนเกล้ายิ่งนัก