บทที่ 382 รีดไถคน

ชุนเอ๋อร์หยิบกระจกทองเหลืองมาบานหนึ่ง เมื่อหร่วนหนิงอวิ๋นส่องดู ก็กรีดร้องลั่นขึ้นมาทันที

ต้องรู้ก่อนว่าสิ่งที่สนมในวังหลังให้ความสำคัญที่สุด ย่อมไม่มีสิ่งใดเกินใบหน้า แต่ปากของนางกลับกลายเป็นเช่นนี้ไปแล้ว จะยังเหลือความงามใดให้พูดถึงอีกเล่า

นางข่มความเจ็บปวด ก้าวลงจากเตียงแล้วกวาดข้าวของทุกอย่างในห้องที่พอจะปาแตกได้ลงพื้นจนพังพินาศ