บทที่ 383 ทิศทางลมเปลี่ยนไป

ซูซิวเจี๋ยง่วนอยู่กับการศึกษายาในห้องสงบตลอดช่วงเช้า จึงไม่รู้เรื่องราวภายนอกเลยแม้แต่น้อย พอได้ฟังอวิ๋นซีพูดเช่นนั้น เขาย่อมเอ่ยอย่างเป็นกลางและเที่ยงธรรมยิ่งว่า “ที่ไหนมีคนมาขอให้หมอไปรักษาแบบนี้กัน หากหมอผู้นั้นไม่ได้ทำความผิดร้ายแรง ใช้ท่าทีเช่นนี้มาเชิญ รับรองว่าไม่มีใครยอมไปแน่!”

หลี่สือหันไปมองอวิ๋นซีราวกับขอความช่วยเหลือ หวังเพียงให้นางช่วยพูดจาดีๆ สักสองสามคำเพื่อระงับโทสะของจุนอี้หวัง

ทว่าอวิ๋นซีกลับมองเขาด้วยสายตาไร้เดียงสา “ใต้เท้าหลี่ ท่านก็ได้ยินแล้ว ท่าทีเช่นนี้ถือว่าไม่ดีเอาเสียเลย ท่านว่าค่าตรวจรักษาควรจะจ่ายเท่าใดเล่าเจ้าคะ”