บทที่ 463 การเดินทางที่ซวยที่สุดในประวัติศาสตร์

ว่ากันถึงฉู่โยวหยางหลังจากหนีเตลิดออกมา เดิมทีก็ตั้งใจจะไปท่องเที่ยวชมทิวทัศน์ให้สำราญใจ แม้จะไม่ได้เก็บสัมภาระติดตัวมา ทว่าเขายัดตั๋วเงินปึกใหญ่ไว้ในอกเสื้อแต่แรกแล้ว เรื่องกินดื่มจึงไม่ต้องกังวลเลยแม้แต่น้อย

อันที่จริงเขาก็ใช่ว่าจะไม่ห่วงเซวียจิ่นหรง แต่ในจวนอ๋องนั้น แม่นมเขาก็ตระเตรียมไว้ให้พร้อมสรรพ หมอตำแยก็รับตัวเข้าจวนมาตั้งนานแล้ว อีกทั้งยังนัดแนะหมอหลวงไว้เป็นโขยง ให้คอยเตรียมพร้อมรอเวลาที่เซวียจิ่นหรงจะคลอด

เรื่องคงไม่น่าจะมีปัญหาอะไรกระมัง