บทที่ 464 ที่จริงทำงานก็ดีเหมือนกันนะ

เจียงเกาอวิ้นเงยหน้าขึ้นมอง ตัวอักษรบนป้ายจวนรู้จักเขาแล้ว ทว่าเขายังไม่รู้จักมันเลยสักตัวเดียว

คนเฝ้าประตูกลับเดินดุ่มๆ เข้ามา "ไปๆ ไปให้พ้น อย่ามาเดินเพ่นพ่านเกะกะหน้าจวนอ๋องแบบนี้!"

ไม่ต้องรอให้คนผู้นี้บอก เจียงเกาอวิ้นก็รู้ว่าที่นี่คือจวนอ๋อง