บทที่ 466 ใจสูงเทียมฟ้า วาสนาบางเบาดั่งแผ่นกระดาษ

หากเป็นครอบครัวธรรมดาทั่วไป เงินหนึ่งร้อยตำลึงย่อมใช้จ่ายประทังชีวิตได้นานหลายปี ทว่าเวลานี้อวี๋จื่อเหอหาได้สุขสบายเหมือนวันวาน นางควรจะประหยัดมัธยัสถ์และวางแผนชีวิตเพื่อวันข้างหน้าให้รอบคอบ

แต่น่าเสียดายที่นางมีใจสูงเทียมฟ้า ทว่าวาสนากลับบางเบาดั่งแผ่นกระดาษ พอถือเงินก้าวพ้นประตูเมืองหลวงไปได้ไม่ทันไร ก็ถูกคนหลอกลวงจนหมดตัวเสียแล้ว

คนที่หลอกนางเป็นบัณฑิตหน้าหยก รูปร่างหน้าตาหล่อเหลากว่าสามีสองคนก่อนหน้านี้ของนางเสียอีก ทั้งยังมีวาจาหวานหู เอ่ยล่อลวงอวี๋จื่อเหอซึ่งในตอนนั้นกำลังตั้งครรภ์อยู่ว่า วันข้างหน้าจะตบแต่งนางเป็นภรรยาเอกอย่างแน่นอน และหากบุตรในท้องคลอดออกมา ก็จะรักใคร่เลี้ยงดูประหนึ่งลูกในไส้ของตน