บทที่ 467 เรื่องสนุกระดับต้องคว้าเมล็ดแตงมาแทะดู

หากไม่ใช่เพราะฉู่โยวหนานมีความสามารถอ่านใจคนได้ คงสั่งให้ลากตัวคนที่บังอาจแอบอ้างเป็นจิ่นอ๋องผู้นี้ออกไปบั่นศีรษะเสียแล้ว ทว่าหลังจากได้ยินเสียงในใจของฉู่โยวหยาง เขากลับแกล้งทำเป็นยังไม่ยอมรับตัวในทันที

เสี่ยวเป่ยเป่ยของเขากำลังเคียดแค้นฉู่โยวหยางเต็มอก งิ้วฉากเด็ดเช่นนี้ ต้องหยิบเมล็ดแตงมาแทะพลางนั่งดูชมเสียหน่อย

ตอนที่ซูเป่ยเดินเข้ามาจากด้านนอก ฉู่โยวหยางกำลังคุกเข่าร่ำไห้คร่ำครวญอยู่บนพื้น "เสด็จพี่สาม ท่านจำไม่ได้หรือว่าปีนั้นข้าเผลอทำแจกันใบโปรดของเซี่ยนฮองเฮาแตก พระนางจะลงโทษให้ข้าคุกเข่าสองชั่วยาม เป็นท่านที่ไปตามเสด็จพ่อมาช่วย…"