บทที่ 470 ศึกชุลมุนพ่อลูกซัดกันนัว

อัครมหาเสนาบดีคนก่อนหน้าเจียงไป๋ทำงานจนอายุเจ็ดสิบ คิดอยากจะเกษียณไปใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบ ทว่าอดีตฮ่องเต้กลับไม่อนุญาต สุดท้ายจึงต้องแก่ตายอยู่ในเมืองหลวง

เจียงไป๋เพิ่งจะอายุสี่สิบห้า ยังไม่ถึงเวลาที่จะปลีกตัวไปเสวยสุขยามชราเลยสักนิด เขายังอยากจะวางอำนาจบาตรใหญ่… เอ่อ ไม่ใช่สิ… ยังอยากจะเหน็ดเหนื่อยตรากตรำเพื่อราษฎรต่อไปอีกหลายปี

แต่ฉู่โยวหนานตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว การส่งไปกรมราชพาหนะก็แค่ให้เจียงไป๋ไปพักพิงชั่วคราวเท่านั้น มีหรือจะยอมถอนคำสั่ง?