บทที่ 472 สายตาที่มองเทพสวรรค์

ทว่าจี๋เฟิงกลับเอ่ยอย่างเรียบเฉย “เก็บได้น่ะ”

เขาไม่คิดจะเปิดเผยวิทยายุทธ์ต่อหน้าเจียงเกาอวิ้น และยิ่งไม่คิดจะบอกด้วยว่า ในเวลาเพียงแค่หนึ่งก้านธูปนี้ เขาได้แวะไปที่เรือนของฮูหยินใหญ่ จัดการมามาสองคนกับสาวใช้อีกสี่คนจนสลบ แล้วทุบกล่องใส่สัญญาขายตัวจนพังยับ ถึงได้สิ่งเหล่านี้มา

เจียงเกาอวิ้นไม่ได้ซักไซ้ให้มากความ ขอแค่ได้มาก็พอแล้ว ขั้นแรกเขากลับไปที่บ้านของตนเอง คัดเอาสัญญาขายตัวของซานเถาออกมามอบให้นาง พร้อมกับเงินอีกยี่สิบตำลึง “อ่ะ นี่สัญญาขายตัวของเจ้า ได้ไปแล้วก็อย่ากลับบ้านล่ะ เอาเงินยี่สิบตำลึงนี้ไปค้าขายเล็กๆ น้อยๆ อย่าปล่อยให้พวกเขาจับเจ้าไปขายอีกเป็นอันขาด”