บทที่ 477 เจ้าสุนัขเฒ่าเป็นอัมพาตไปแล้ว

พอเห็นเจียงไป๋กระอักเลือด เจียงหรูจิ่นก็รีบถลันเข้าไปประคอง "ท่านพ่อ ลูกกลับมาแล้วนี่อย่างไรเจ้าคะ! ท่านอย่าเพิ่งร้อนใจไปเลย!"

ข้าร้อนใจกับผีน่ะสิ!

เจียงไป๋มองไปยังเว่ยซาน อ้าปากคิดจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่ากลับไอโขลกออกมาอย่างรุนแรง