บทที่ 479 พ่อบุญธรรมงั้นหรือ?

พอได้ยินเสียงของเซวียจิ่นหรง ฉู่โยวหยางจึงยอมหยุดมือ เขาหันขวับกลับมาชี้นิ้วใส่ซูซิวเจี๋ย พลางเอ่ยด้วยโทสะอันเดือดดาล "เจ้าจะให้ลูกเรียกมันว่าพ่อเรอะ!"

ยังไม่ทันที่เซวียจิ่นหรงจะได้ตอบ ต้วนจ้านฟางก็อุ้มเด็กเดินเข้ามา "มิใช่เช่นนั้นเพคะ เรื่องมัน…"

ทว่าฉู่โยวหยางกำลังเดือดจัด มีหรือจะยอมฟังนางค่อยๆ อธิบาย จึงตวาดลั่น "ถึงขั้นอุ้มลูกกันแล้วรึ! อะไรกัน พวกเจ้ามีปัญญาคลอดลูกกันเองไม่ได้หรืออย่างไร คนหนึ่งเป็นพ่อคนหนึ่งเป็นแม่ นี่เจ้าเซวียจิ่นหรงคิดจะไปเป็นเมียน้อยให้มันรึไง!"