บทที่ 510 สามีทำไม่ได้จริงๆ นะ

เบื้องหน้ามีกระท่อมไม้หลังหนึ่งตั้งอยู่จริงๆ ทว่าจะมีแม่นางที่ไหนกัน มีเพียงแม่นมฉือคนหนึ่งกำลังอุ้มทารกน้อยไว้ในอ้อมอก พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว แม่นมฉือก็หันมามอง แล้วก็ทำหน้าตาราวกับเห็นผี

ทันทีที่เข้าสู่เขตภูเขา ซูเป่ยกับฉู่โยวหนานก็ล้างหน้าเอาคราบปลอมตัวออกไปหมดแล้ว จะไม่ให้แม่นมฉือตกใจเหมือนเห็นผีได้อย่างไรเล่า…

ซูเป่ยรีบกระโดดลงจากรถม้า วิ่งเข้าไปปลอบโยนมามาผู้น่าสงสาร "มามาดูสิเจ้าคะ ตัวข้ายังอุ่นๆ อยู่เลย ไม่ใช่ผีหรอก"