บทที่ 527 กู่พรากวิญญาณ

ในเมื่อหลิวอิ๋งไม่ร้องไห้แล้ว ฉู่หรูจือก็ไม่มีเหตุผลจะต้องขอตัวกลับอีก ดังนั้นคนทั้งหมดจึงย้ายกันไปที่ตำหนักคุนหนิง

ซูเป่ยอาศัยจังหวะช่วงที่ไปเปลี่ยนชุด เขียนกระดาษแผ่นหนึ่งแล้วให้จือจื่อนำไปดักรอฉู่โยวหนานเลิกประชุมเช้า

ระหว่างนั้นหลิวอิ๋งก็เล่นอยู่กับเสี่ยวเปาจื่อและเสี่ยวทังหยวน ไม่ได้แสดงพิรุธใดๆ ออกมา ดูเผินๆ เหมือนเด็กธรรมดาทั่วไปคนหนึ่ง