บทที่ 526 เป็นภูตผีหรือปีศาจกันแน่?

ซูเป่ยอยากจะฟาดฝ่ามือใส่หน้าฉู่โยวหยางสักฉาดใหญ่จริงๆ…

ทว่าเรื่องนี้มิต้องให้นางลงมือเอง เซวียจิ่นหรงก็จัดการแทนให้แล้ว

“ร้องไห้หาอะไรกัน สมองพังไปแล้วหรือ ผีที่ไหนจะมีเท้า!” เซวียจิ่นหรงตบฉู่โยวหยางเสร็จก็ยันกายลุกขึ้นอย่างสั่นเทา นางเดินตรงไปหาซูเป่ยอย่างระมัดระวัง แล้วค่อยๆ ยื่นมือออกไปสัมผัสใบหน้านั้นเบาๆ