บทที่ 101 อย่ามายั่วโมโหนะ

ซูหร่วนหันไปมองชุดกระโปรงที่แผ่อยู่บนเตียงตามสัญชาตญาณ แล้วค่อยหันกลับมามองเยี่ยนเฉิน

“จริงหรือเจ้าคะ” นางสูดจมูก น้ำเสียงแผ่วลง ทว่ายังแฝงความไม่แน่ใจอยู่บ้าง “บนเรือของท่าน เหตุใดถึงมีเสื้อผ้าของข้าเตรียมไว้ได้”

“จะหลอกเจ้าไปไย”