บทที่ 129 เจ้าเป็นตัวอะไร?

ซูหร่วนใจหายวาบ ออกแรงดึงมือออกจากฝ่ามือของเขาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับถอยหลังไปหนึ่งก้าว

"ท่านแม่ทัพ"

เธอสูดหายใจเข้าลึก เงยหน้าสบตากับเขาอย่างสงบนิ่ง แววตาเปิดเผยจริงใจจนเกือบจะดูไร้เยื่อใย