บทที่ 130 ดูเหมือนว่าเขาจะรั้งนางไว้ไม่ได้อีกแล้วจริงๆ

สีหน้าของเสิ่นเจาเย่พลันเคร่งขรึมลง แววตาคมกริบวาบผ่าน มือข้างลำตัวค่อยๆ กำแน่นเข้าหากัน

"ข้าเป็นตัวอะไรนั้นไม่สำคัญ สำคัญที่ว่า หร่วนหร่วนนางไม่ได้อยากไปหาท่าน"

ไอเย็นรอบกายของเยี่ยนเฉินลดฮวบลงจนถึงขีดสุดในทันที