บทที่ 140 ไม่กลัวข้าฆ่าปิดปากเจ้าบ้างหรือไร

เงาร่างของเว่ยเฟิงพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าซูหร่วนดุจภูตพราย ข้อมือสะบัดหมุน คมกระบี่ยาวปาดเฉือนลงตามแนวตัวดาบ

"อ๊าก!"

โจรผู้นั้นแผดเสียงร้องโหยหวน แขนทั้งข้างถูกฟันขาดสะบั้นเสมอไหล่ โลหิตสดๆ พวยพุ่งออกมาทันที