บทที่ 153 เยี่ยนเฉิน ท่านหุบปากหน่อยได้หรือไม่?

ในภวังค์กึ่งหลับกึ่งตื่น ประตูห้องถูกผลักเปิดออก

เงาร่างสีดำลางเลือนเดินตรงเข้ามาหาเธอ ย่างก้าวเชื่องช้าขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะทรุดกายนั่งลงตรงขอบเตียง

ฟูกเตียงยวบลงเล็กน้อย