บทที่ 154 วาดวงกลมสาปแช่งเจ้า

ซูหร่วนได้ยินเข้าก็รีบหันขวับกลับมาทันที

"อ้าว? เจ้าจะไม่มาหาข้าแล้วหรือ?"

นางกะพริบตาปริบๆ น้ำเสียงไม่ได้ซ่อนความผิดหวังไว้เลยสักนิด "เมื่อวานเรื่องที่เจ้าเล่าตอนเด็กๆ ขึ้นเขาไปล่าหมาป่ายังเล่าไม่จบเลยนะ! กำลังถึงตอนที่นางหมาป่าตัวนั้นวิ่งไล่พวกเจ้ามาสามลี้ แล้วยังไงต่อล่ะ? แล้วยังไงต่อ?"