บทที่ 158 ทั้งเนื้อทั้งตัวจนจนเหลือแต่เงินแล้ว

สิ้นเสียงของเขา ริมฝีปากก็เลื่อนไล่ลงมาตามลำคอระหง อ้อยอิ่งเนิ่นนานอยู่ตรงกระดูกไหปลาร้าบอบบาง ปลายลิ้นวนเวียนแผ่วเบา ทิ้งรอยฉ่ำชื้นเอาไว้เป็นทาง

ซูหร่วนถูกเขาจูบจนเรี่ยวแรงหดหาย ริมฝีปากเผยอออกส่งเสียงครางแผ่วในลำคอ

มือของเยี่ยนเฉินราวกับมีตา