บทที่ 159 พี่ชายคนนี้รู้ใจเจ้าใช่ไหมล่ะ?

“เช่นนั้นก็ดีแล้ว”

ฮูหยินฉินตบหลังมือของนางเบาๆ ก่อนจะดึงตัวนางไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้างกัน น้ำเสียงแฝงความสงสารเห็นใจ

“เด็กคนนี้ มีอะไรก็เอาแต่เก็บงำไว้ในใจ เก่งนักเรื่องฝืนทน มีเรื่องคับแค้นใจอันใดก็ไม่ยอมพูดออกมา”