บทที่ 185 ข้าขอร้องเจ้าสักเรื่องจะได้หรือไม่?

ม่านตาของเว่ยเฟิงหดเล็กลงเล็กน้อย

เยี่ยนเฉินยกมุมปากขึ้น "ด้วยนิสัยอย่างเขาน่ะหรือ คงคุกเข่าโขกศีรษะลงกับพื้นสามทีเสียงดังสนั่น แล้วพูดว่า 'ผู้น้อยละอายใจต่อบุญคุณอันใหญ่หลวงของคุณหนูยิ่งนัก' จากนั้นก็ชักกระบี่เชือดคอตายละมัง"

"เขาตายไปก็หมดเรื่องหมดราว แต่หร่วนหร่วนของข้าจะทำอย่างไร ใครจะมาเป็นดาบที่เหมาะมือแทนนางเล่า"