บทที่ 186 ถ้าหากนางหันกลับมาเล่า?

“แต่ยังดีที่…”

แววตาของเยี่ยนหุยทอดำขรึมลง แฝงรอยเย้ยหยันอยู่หลายส่วน

“เขาก็ไม่กล้าลงมือกับข้าจริงๆ หรอก ไพร่พลสามแสนนายนั้นคือโรคเรื้อรังในอกเขา และเป็นยันต์คุ้มภัยชั้นยอดของข้าด้วย”