บทที่ 217 หร่วนหร่วนคนดี ผูกชิงช้าให้ข้าอีกสักอันเถอะนะ

ซูหร่วนพักอยู่ที่จวนเจาอ๋องติดต่อกันถึงสามวัน

นางรู้สึกสบายอกสบายใจไม่น้อย เพราะในงานเลี้ยงเกิดเรื่องวุ่นวายปานนั้น ทั้งคนตกน้ำ ทั้งจับชู้ หากกลับไปย่อมไม่พ้นถูกท่านแม่ซักไซ้ไล่เลียง สู้หลบมาหาความสงบสุขสักสองสามวันยังดีเสียกว่า

คนที่รับเคราะห์ไปเต็มๆ จึงหนีไม่พ้นอวี้เคอ