บทที่ 218 ข้าสู้เขาไม่ไหวจริงๆ นะ ฮือๆ…

ใบหูของนางพลันเห่อร้อนฉ่าขึ้นมาทันที จึงรีบย่อตัวลงอย่างรวดเร็ว หวังจะมุดหนีออกไปใต้ท่อนแขนของเขา

"ท่านอย่าได้หวัง!"

ทว่าเยี่ยนเฉินไวกว่า แขนยาวเหยียดออกรวบเอวคอดดึงตัวกลับมา กอดรัดไว้ในอ้อมอกแนบแน่น