บทที่ 249 เอาหัวโขกกำแพงไม่ถึงตายหรอก

ในท้องพระโรงใหญ่ บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะหยุดหายใจ

เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ยืนแยกสองฝั่ง แต่ละคนต่างก้มหน้ามองปลายจมูกเท้าตนเอง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

เยี่ยนเฉินนั่งอยู่บนเก้าอี้พนักโค้งไม้จันทน์ม่วงที่จัดไว้ให้เป็นพิเศษ ห่างจากเบื้องล่างแท่นประทับเพียงครึ่งก้าว มือข้างหนึ่งวางพาดอยู่บนที่เท้าแขน อีกข้างทอดวางบนตักอย่างไม่ใส่ใจ