บทที่ 273 ประตูวังวันนี้ คงไม่ต้องเข้าไปแล้วกระมัง?

ริมฝีปากของซูหร่วนเผยอออกเล็กน้อยก่อนจะหุบลง ปลายนิ้วจิกแน่นเข้าไปในฝ่ามือ ทว่ากลับไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด

มิน่าเล่า…

มิน่าเล่าจวนอ๋องเจาถึงไม่มีต้นไม้ใบหญ้าแม้แต่ต้นเดียว