บทที่ 277 อะไรกัน? มาจับชู้หรือ?

ยามราตรีโรยตัวลงมาจากทุกทิศทาง โคมผ้าโปร่งใต้ชายคาจวนอ๋องทยอยสว่างขึ้นทีละดวง สาดแสงอบอุ่นทว่าดูเงียบงัน

ซูหร่วนนั่งอยู่ในรถม้า หม้อดินใส่ซุปในอ้อมแขนเริ่มคลายความร้อน ปลายนิ้วสัมผัสได้เพียงไออุ่นรวยริน ทว่าเพลิงโทสะในอกกลับยิ่งโหมกระพือ

นางเลิกม่านรถขึ้นมุมหนึ่ง มองไปยังทิศทางประตูใหญ่ของจวนอ๋อง แต่ก็ยังไร้วี่แววว่าหานจางจะออกมา