บทที่ 278 ได้ใจจนลืมตัว หน้ามืดตามัวไปแล้ว

ซูหร่วนเหลือบสายตาหลบไปด้านข้างแวบหนึ่ง ก่อนจะฝืนใจดึงสายตากลับมา เชิดหน้ายืดคอตรงสบตากับเขา

“…ใครมาจับชู้กัน?”

“ข้าแค่ผ่านมา เลยแวะมาดูเสียหน่อย”