บทที่ 289 นางไม่เป็นไร แต่เจ้าน่ะมีเรื่องแน่

หงซีไม่สนใจเขา พลันหันกลับไปมองด้านหลังก่อน

"คุณหนู เป็นอย่างไรบ้างขอรับ"

ซูหร่วนกุมลำคอไอโขลกอีกหลายครา ความรู้สึกเจ็บแสบราวดั่งไฟแผดเผาในลำคอยังไม่จางหายไป สุ้มเสียงแหบพร่ายิ่งนัก ทว่าในที่สุดก็พอจะหายใจได้ทั่วท้องแล้ว