บทที่ 290 ข้าไหนเลยจะกล้าไม่เชื่อฟังฮูหยิน

“เปล่าสักหน่อย”

นางส่ายหน้า มุมปากโค้งขึ้นอย่างได้ใจ “ก่อนหน้านี้ท่านส่งจดหมายมาบอกว่าจะออกนอกเมืองหลวงสามวัน วันนี้ก็ครบวันที่สามพอดีมิใช่หรือเจ้าคะ ข้าก็เลยรอท่านอยู่นี่ไง”

เขาก้มลงจุมพิตหน้าผากของนาง ริมฝีปากแนบชิดผิวเนียนแล้วคลอเคลียเบาๆ ก่อนจะผละออกไปเพียงนิด