บทที่ 297 กลางวันแสกๆ ไม่อายบ้างหรือไงคนคนนี้

“ข้าขอดูหน่อย”

เยี่ยนเฉินยื่นมือไปหยิบภาพวาดม้วนนั้นขึ้นมา ยกส่องกับแสงพิจารณาอยู่สองแวบ จากนั้นจึงจงใจทาบลงข้างแก้มของซูหร่วนเพื่อเปรียบเทียบ

“อืม”