บทที่ 299 จะเป็นใครได้อีกล่ะ เยี่ยนเฉินน่ะสิ

ทั่วป๋าหวยอู๋ใช้ปลายนิ้วแตะรอยข่วนตรงข้างลำคอที่มีหยาดเลือดซึมออกมา เขายกปลายนิ้วที่เปื้อนสีแดงจางๆ ขึ้นมาดูตรงหน้า ก่อนจะนำไปแตะที่ริมฝีปาก

ปลายลิ้นตวัด เลียชิมเข้าไป

"ดุจริงเชียว"