บทที่ 300 จะขอรางวัล ยังเร็วไปกระมัง?

สายตาของทั่วป๋าหวยอู๋เลื่อนลงไปมองฝ่ามือของซูหร่วน รู้สึกขำกับท่าทางเหมือนเจ้าหนี้มาทวงเงินของนางจนหลุดยิ้มออกมา

"ยาถอนพิษน่ะข้ามีอยู่จริง แต่ว่า…"

ปลายนิ้วของเขาบดคลึงไปตามก้านดอกไม้ จงใจลากเสียงยาว "เจ้าจะเอาอะไรมาแลกล่ะ?"