บทที่ 311 เจ้ากล้าหลอกข้าหรือ?

หลีจื่อเห็นว่านางไม่อยากพูดก็ไม่เซ้าซี้ต่อ ได้แต่ขานรับ “เจ้าค่ะ” คำหนึ่ง แล้วยัดถุงหอมเข้าอกเสื้อก่อนจะหมุนตัววิ่งตื๋อออกไป

ซูหร่วนล้วงขวดแก้วใบเล็กออกมาจากแขนเสื้ออีกครั้ง พลางหมุนไปมาต้องแสงเทียน เจ้าสิ่งมีชีวิตขนาดเท่าเม็ดงาที่อยู่ข้างในกลิ้งเป็นวงกลมเบาๆ ตรงก้นขวด ก่อนจะหยุดนิ่งไปอย่างสงบ

“ทั่วป๋าหวยอู๋…”