บทที่ 312 แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่า ตอนนี้ข้าอยากตายมากเพียงใด?

“…เจ้ารู้หมดแล้วรึ”

ท่านผู้เฒ่าหลงถามซ้ำอีกครา น้ำเสียงแห้งผาก พู่กันในมือไม่รู้ว่าวางลงไปตั้งแต่เมื่อใด น้ำหมึกซึมแผ่บนหน้ากระดาษ ขยายวงเป็นรอยเปื้อนสะดุดตา

“ข้าไม่รู้”